Değerli Ağabeyim Gazeteci Mehmet Taş’ın Kahramanmaraş trafiği için harika sözü var: “Kuralsızlığın kural haline geldiği şehirdir Kahramanmaraş!”

Fazlası var, eksiği yok!

Bu durum, deprem ve ardından gelen altyapı çalışmaları ile birlikte “pik yaptı” diyebiliriz.

Gerçekten de trafiğe çıkıp biraz gözlemlediğimizde, trafik kurallarına uymayanların sayısının, uyanlardan katbekat fazla olduğunu net bir şekilde görebiliriz.

Örneğin sinyal verme ihtiyacı duyan, ya da sinyal vermenin trafikte bir kural olduğunu bilen bir sürücüye çok nadir rastlarız.

Bu bir abartı değil, basit bir örnek! Öncelik kurallarını, kendi şeridini kullanmayı, nezaketi, kibarlığı, park etmeyi, kırmızı ışıkta durmayı vs. yüzlerce örnek vermek mümkün…

***

Yukarıda verdiğim örnekler bireysel ihlaller. Bir de bunların toplu ve keyfi yapılanları var. Bir düğün, cenaze ya da asker konvoyunda, birbirine yiğitleşen sürücüler var. Bunlar, bir araya gelindiğinde kuralların askıya alındığını sanan değişik bir güruh…

Ha, bu işin de eğitimlisi-eğitimsizi, zengini-fakiri yok, onu da belirtelim!

“Toplu ihlal” dedik;

Geçtiğimiz günlerde bir siyasi partinin basın toplantısına katılmak üzere evden çıktım. Sık kullandığım bir güzergahtan ilerlerken trafik birden neredeyse durdu... Araçlar çok yavaş ilerliyor, yığılıyordu. Normalde bu güzergahta böyle bir durum hiç olmazdı. “Bir kaza var galiba” dedim…

Biraz ilerledikten sonra işin rengi anlaşıldı.

Bir inşaat firmasının ofis açılışı ve anahtar teslim töreni varmış! Normalde “ne var bunda?” demek lazım! Gelişmiş ülkeler ve şehirler için bunu diyebiliriz. (Yani bir firmanın etkinliği ile yolun kapatılıp trafiğin aksaması ne alaka diyebiliriz.)

Ama burası “Kahramanmaraş”…

Burada, düğünün varsa, cenazen varsa, ya da böyle bir etkinliğin varsa sorgusuz sualsiz yolu kapatırsın. Kimse de DUR demez!

Firma sahiplerini uzaktan tanırım. İşlerinin erbabı kişiler…

Daireleri yapmışlar, teslim etmişler. Allah hayırlı mübarek eylesin. Sözümüz yok…

Ne kadar tanıdık varsa davet edilmiş. Siyasi partiler, belediye başkanları, iş dünyası, STK’lar, basın…

Kalabalık çok nitekim! Hal böyle olunca ve davetlilerin kahır ekseriyeti de kalburüstü takımdan olunca, gelen bulduğu yere, keyfine göre park etmiş aracını. Yolun içiymiş, dışıymış kimsenin umurunda değil!

“Bir şerit açık kalırsa yeter de artar bile… Öyle ya, nelerine yetmiyor. Açılışa katıldık şurada!” anlayışı fazlaı ile hakim...

***

Bir örnek daha:

Şehrimizde esnaf odaları seçimleri yapıldı. Bilhassa da Mehmet Akif Ersoy Kültür Merkezi’nde... Malum, “şehir trafiğinin kalbi” diyeceğimiz bir lokasyon. Ve orada, salonun hemen dibinde bir türlü ilerlemeyen bir de altyapı çalışması var.

Normalde seçimlerde oy kullanmaya gelen oda üyeleri, araçlarını uzak-yakın fark etmeksizin trafiği aksatmayacak şekilde park edip salona girmeleri lazım değil mi?

Ama bu durum bir kez daha Kahramanmaraş için geçersiz.

Vatandaş, aracını salonun hemen önüne park etmeli! Hatta mümkünse aracıyla salona kadar girip oyunu kullanmalı, ya da seçimi takip etmeli!

Benzer konularda insan davranışlarını önemser ve gözlemlerim. Burada yapılan neredeyse bütün oda seçimlerinde insanlar trafiğin aksamasına aldırış etmeden istedikleri yerlere park ettiler. Buna salonun hemen önündeki kavşağın içi, karşıdaki akaryakıt istasyonunun giriş-çıkışları dahil…

“Bir şerit açık kalırsa yeter de artar bile” anlayışı/keyfiyeti burada da hakimdi!

***

Şimdi ise Mehmet Akif Ersoy Kültür Merkezi’nde yapılan çok daha büyük bir toplantıdan ve yaşananlardan bahsetmek istiyorum:

3 Şubat 2026…

CHP Genel Başkanı Kahramanmaraş’a geldi ve Parti Grup Toplantısını söz konusu salonda yaptı. Yine toplantıyı takip etmek için evden çıktım. Yukarıdan Şekerdere’ye vardığımda araçla salona yaklaşmamın mümkün olmadığını anladığım için aracımı Tekke’nin yörebine doğru uzanan sokaklardan birine sürdüm…

Epey ilerledikten sonra aracıma bir yer bulabildim. Neyse, aşağı inmek için salonu tepeden ve tam karşıdan gören merdivenlerin başına geldiğimde salonun önündeki sakinlik dikkatimi çekti. Saatime baktım, Özgür Özel’in salona gelmesine 20 dakika vardı ve oda seçimlerinde arap saçına dönen salonun önü oldukça sakin ve nizamiydi. En az iki şerit açık, trafik polisleri olması gereken yerlerde görevlerini yapıyorlar ve trafik hiçbir aksamaya mahal verilmeksizin akıyordu.

Şaşırdım, hatta tabloyu fotoğrafladım.

Hızlıca salona geçtim, salon tıklım tıklım doluydu.

Peki salon önünde neden böyle bir sakinlik vardı?

Bu kadar insanın aracı neredeydi?

***

Aynı salon iki farklı durum!

N’olmuştu da geçerli olan birinci madde, yani “Kuralsızlık” burada geçersiz olmuştu?

Nasıl, sayısı yüzlerce, hatta binleri geçen insan, aracına park yeri bulabilmişti? Ya da buna mecbur kalmıştı. Şehrin her noktasında tahammül sınırlarını zorlayan keyfiyet, kuralsızlık ve keşmekeş neden yoktu.

Yoksa istenirse oluyor muydu? Neydi bunun sırrı?

Bu toplantıya gelenler çok daha medeni ve duyarlı bir toplumdan mı geliyordu, yoksa idareciler durumu el koyduğu için mi böyleydi!

Yani “İrade”nin mi yoksa “İdare”nin miydi eseriydi bu!!

Cevap siz değerli okurlarımda!

Ramazan-ı Şerifleriniz mübarek olsun.